دانشگاه شهید بهشتی فصلنامه تحقیقات حقوقی 1024-0772 28 1 2025 04 21 Incoherence of Iran's Criminal Procedure Code (Basics and Effects) عدم انسجام آیین دادرسی کیفریِ ایران (مبانی و جلوه‌ها) 19 34 105451 10.48308/jlr.2025.236685.2778 FA رجب گلدوست جویباری دانشیار، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران r-goldoust@sbu.ac.ir Journal Article 2024 08 28 The criminal procedure should always have coherence, general and relative unity, so that through it, the efficiency and effectiveness of the criminal process by bailiffs and judicial authorities will be beneficial. Linking dense and fruitless branches to the huge body of criminal procedure will lead to criminal procedure disintegration and its collapse. The multiplicity of legislative authorities, the legislating numerous laws and the creation of parallel judicial-police institutions are the examples that will lead to the collapse of this body. The mechanism of creating an unified justice system and a coherent judicial system creates infrastructures so that, on the one hand, citizens trust more in the judicial system and thus give it credibility, and on the other hand, the actors of the criminal justice process will also feel that due to the lack of parallelism, their actions will be resultant and they will manage a huge problem called "crime". Nevertheless, due to various factors and phenomena, such as the criminal policy model floatation or the self-proclaimed readings of the surrounding situation of the social, political, cultural, economic system and etc., the criminal procedure in Iran changed the criminal procedure to the criminal procedures, It has divided the unity and integrity of the criminal justice system and caused the downfall of this huge body, which actually represents the type of criminal policy model. <em>آیین دادرسی کیفری همواره باید از یک انسجام، وحدت کلی و نسبی برخوردار باشد تا از طریقِ آن، کارآمدی و کاراییِ فرایند کیفری توسط ضابطان و مقامات قضایی فایده‌مند واقع شود. پیوند زدن شاخه‌های متراکم و بی‌ثمر بر پیکرۀ عظیم آیین دادرسی کیفری، این برایند را به دنبال خواهد داشت که آیین دادرسی کیفری از هم‌گسسته شده و به‌سوی سقوط رهنمون شده است. تکثّر مراجع قانون‌گذاری، تصویب قوانین متعدد و ایجاد نهادهایِ موازیِ قضایی ـ انتظامی از جمله مصادیقی است که موجب فروپاشیِ این پیکره خواهد شد. سازوکار ایجاد یک دادگستریِ واحد و نظام قضایی منسجم، بسترهایی را ایجاد می‌کند تا از یک‌سو، شهروندان اعتماد بیشتری به نظام قضایی پیدا کنند و بدین‌سان، به آن اعتبار بخشند و از سوی دیگر، کنشگران فرایند عدالت کیفری نیز این احساس را در خود خواهند آفرید که به‌دلیل فقدان موازی‌کاری‌ها، اقدامات آنان ثمربخش بوده و معضلی عظیم به نام «بزهکاری» را مدیریت خواهند کرد. با وجود این، آیین دادرسی کیفری در ایران بر اثر عوامل و پدیده‌هایِ گوناگون همچون شناور بودن مدل سیاست جنایی یا قرائت‌هایِ خودخوان از اوضاع پیرامونیِ نظام اجتماعی، سیاسی، فرهنگی، اقتصادی و... آیین دادرسی کیفری را به آیین‌های دادرسی کیفری بدیل ساخته، وحدت و یکپارچگیِ نظام عدالت کیفری را از هم‌گسسته و اسباب سقوط این پیکرۀ عظیم را که در واقع، بیان‌گر نوعِ مدلِ سیاست جنایی بوده، فراهم کرده است. </em> https://lawresearchmagazine.sbu.ac.ir/article_105451_95a9a0648822954c2d7ce2bebcd1755e.pdf