یکی از مسائلی که در فقه در کتاب وقف از آن بحث می شود، این مسئله است که آیا نیت قربت و قصد تقرب در وقف معتبر است به این نحو که بر سبیل منع خلویا از شرایط صحت وقف و یا از اجزاء و مقدمات آن باشد، یا اینکه یه هیچ نحوی اعتبار ندارد و مجرد تحبیس عین و تسبیل ثمره، بدون قصد قربت در وجود و صحت و نفوذ آن کافی است و حتی اگر به قصد ریا و دواعی غیر قربی واقع شود، صحیح و نافذ است؟
در اینجا پس از ذکر دو مقدمه به طور فشرده و مختصر مسئله را از نظر اقوال یا وجوهی که در آن محتمل است، با ادله هر نظر مطرح می نماییم؛ انشالله تعالی.
عنوان مقالهEnglish
The validity of the intention of kinship in the endowment
