در الگوی تجارت مدرن قراردادهای فرانشایز روش توزیع کالا و خدمات از طریق شبکه  اعضای آن است؛ اعضایی که از یکدیگر مستقل هستند اما تلاش مشترک آنها می توانند  قدرت و کارآمدی این شبکه را افزایش دهد. وجود شرایط و قیود محدود کننده قابل توجه در قراردادهای فرانشایز سبب شده تا نحوه تعامل حقوق رقابت این گونه قراردادها در  اتحادیه اروپایی مورد توجه خاص حقوق دانان این سرزمین قرار گیرد. 
حقوق رقابت اروپایی در مواجهه با شرایط محدود کننده متعدد در قراردادهای فرانشایز  نظیر محدوده جغرافیایی خاص برای فعالیت گیرنده،فرانشایز ممنوعیت عرضه محصولات  رقیب در شعبات فرانشایز، شرط عدم رعایت با واگذار کننده فرانشایز از سوی گیرنده  فرانشایز و شروط بسیاری از این قبیل انعطاف بی سابقه ای از خود نشان داده است. این  انعطاف را می توان در آرای دیوان دادگستری و کمیسیون اروپایی و همچنین در مقررات  مربوط به معافیت های موضوع بند ۳ ماده ۸۱ معاهده اروپایی که توسط کمیسیون اروپایی  تصویب گردیده مشاهده نمود. 
در بخش اول این مقاله قراردادهای فرانشایر به طور اجمال معرفی شده و در بخش دوم آن نیز  قراردادهای مذکور از منظر حقوق رقابت اتحادیه اروپایی مورد بررسی قرار گرفته است.